09

Waarom een dik verband niet per se meer opneemt

Dikte voelt u in uw hand. Absorptie wordt gemeten — en die twee hebben weinig met elkaar te maken.

Wat in een modern verband opneemt is niet de massa pluis: het is het superabsorberend polymeer, enkele grammen korrels die vele malen hun eigen gewicht aan vocht kunnen vasthouden. Een dun verband met genoeg polymeer neemt meer op dan een dik verband dat met cellulose is opgevuld en er vrijwel geen bevat.

Drie metingen vertellen de waarheid, en laboratoria passen ze toe volgens genormeerde methodes. Eerst de vrije opnamecapaciteit: wat het product opneemt zonder dat er iets op drukt. Dan de absorptie onder belasting, dat wil zeggen terwijl u erop zit. En ten slotte de terugvochtigheid: hoeveel vocht onder druk weer naar de huid terugkomt. Dat laatste cijfer bepaalt of u zich droog voelt.

Absorptie onder belasting ligt altijd lager dan de vrije capaciteit. Precies daarom kan een verband dat plat op tafel goed drinkt het begeven zodra u erop gaat zitten. In de hygiënesector verwacht men voor absorptie onder belasting een orde van grootte van achttien tot dertig gram per gram.

Een andere valstrik is de demonstratie met zuiver water. De zouten in lichaamsvocht verlagen sterk wat het polymeer kan vasthouden: een test met water geeft veel betere cijfers dan een test met zoutoplossing, die dichter bij de werkelijkheid ligt. Een filmpje waarin iemand een glas water op een verband giet bewijst dus niets.

Waar u bij aankoop op let: de lengte, tweehonderdveertig millimeter overdag en tweehonderdnegentig voor de nacht; zijbarrières; waar de laag tegen de huid van gemaakt is en of die ademt; en ten slotte het aantal stuks in het pak. En vraag of het merk zijn testrapporten kan tonen: een gecertificeerd merk heeft ze.